قسمت سوم: ایران.

 

در شب نامه های قبلی، دروغ های "جمهوری" ، "اسلامی" در جمهوری اسلامی را روایت کردیم. حالا نوبت به دروغ" ایران" می رسد.

جمهوری اسلامی این روز ها بیش از حد از واژه ی " تجزیه طلب" استفاده می کند. تقریبا هر مخالفی را تجزیه طلب می خواند و خودش را عامل اصلی تمامیت ارضی ایران می داند. ساده و صریح، ایران تجزیه نخواهد شد. مردم ایران تجزیه طلب نیستند. امروز در سیستان صدای خوزستان می شوند، در خوزستان صدای کردستان می شوند، امروز همه صدای ایران هستند. هنگامی که همه فقط ایران را می خوانند این شما هستید که به غیر از ایران فکر می کنید.

جمهوری اسلامی چنان میخواهد از ترس از تجزیه برای مشروعیت بخشیدن به خودش استفاده کند، که یادش رفته است تضعیف ارتش ایران پس از انقلاب یکی از انگیزه های دیکتاتور صدام حسین برای حمله به ایران بود. مگر شما هنگامی که انقلاب می کردید فکر صدام حسین را می کردید؟

خطاب به شما، بله ما می دانیم که حتی یک وجب از خاک ایران آرزوی دشمنان این خاک است، می دانیم که ایرانی ضعیف، دشمنان را شاد می کند، ما می دانیم و همانند پدرانمان در مقابل همه آن ها می جنگیم.

هنگامی که زن زندگی آزادی و مرد میهن آبادی فریاد زده می شود، همه می دانند که گذار از کشوری تازه آزاد شده از چنگال ستم شما و رسیدن به ایرانی قدرتمند و مقتدر، آزاد و آباد که دیگر احدی در خواب هم تجزیه آن را نبیند، یک شبه نخواهد.

اما قبل از هر گروه دیگری باید با شما بجنگیم، شما بودید که تمام ایران را از مردم ایران گرفتید. گویی که جای شما و صدام حسین عوض شده باشد، همان چیزی که پدران ما به خاطرش در برابر صدام جنگیده اند را حالا شما بر سر این ملت می آورید.

مگر دختران و پسران ایران را در خیابان ها نمی کشید؟ مگر تمام ثروت ایران را به غارت نبردید؟ مگر دختران ما را به زود سوار ماشین های خود نمی کنید؟ این همان خواسته های صدام بود که شما دارید مو به مو اجرا می کنید.

صدام حسین مگر آرزوی این را نداشت که ایرانی نباشد؟ او نتوانست اما شما دشمنی هستید که از پخش سرود ملی ایران، سرودی که خودتان ساخته و نواخته اید، در هنگام مسابقات ملی ایران ترس و شرم دارید.

از تجزیه طلب می ترسانید که می خواهد بخشی از کشور را بگیرد، در حالی که خودتان تمام خاک ایران را اشغال کرده اید. اگر تجزیه طلبی نیز باشد به سبب وجود شماست، به سبب ظلمی است که در طی این سال ها به تک تک اقوام ایرانی داشته اید، به خاطر فقر و بدبختی ای است که برای آن ها به ارمغان آورده اید. به خاطر تمام رفتار های تبعیض آمیزی است که با آن ها داشته اید. اما این پنبه را از گوشتان خارج کنید و درست صدای مارا بشنوید " ایران تجزیه نخواهد شد و یک وجب از خاک ایران کم نخواهد شد."

شاید ایرانی که تحت دیکتاتوری شما باشد به سمت تجزیه شدن برود، اما ایرانی که آزاد باشد، قدرتمند باشد، ثروتمند باشد، هیچ گاه تجزیه نخواهد شد.

ایران تنها خاک و آب نیست، ایران فرهنگ است، ایران مردمانش است، ایران تاریخ است، ایران یک روح بزرگ و یک افتخار است که شما همه آن را از ایران جدا کردید.  ایرانی که شما از ما گرفتید را ما در هر قطره اشک هنگام خداحافظی در فرودگاه های کشور می بینیم. ایرانی که از ما گرفتید را در سفره های خالی مان می بینیم، در زندانی هایمان می بینیم.

خطاب به کسانی که ترس از آینده ایران بدون جمهوری اسلامی دارند، از چه می ترسید؟ از این که دشمن بیاید و در خیابان ها فرزندانتان را بکشد؟ یا نگذارد سرود ملی تان پخش شود؟ یا تمام منابع و ثروت کشور را ببرد؟ یا شما را آواره کشور های دیگر کند؟ یا سفره هایتان را خالی کند؟ خوب نگاه کنید، از هرچه که می ترسید از قبل سرتان آمده است.

ایران تجزیه نخواهد شد، نه از این رو که تجزیه طلبی وجود ندارد، از این رو که در مقابل همه آن ها خواهیم ایستاد. همانند پدرانمان.